Artikel uit De Gelderlander van 31-01-2004

Paul Bolks 'hinkt' nog op twee gedachten

Door MARCEL VAN DEN TOP

EDE - Ede en omgeving heeft er weer een talentvolle atleet bij. Climax - atleet Paul Bolks pakte het zilver bij de NK indoor voor junioren. Het smaakt naar meer voor de hink - stap - springer, maar wel met gepaste bescheidenheid. Als hij toetreedt tot het seniorenkorps, kan het een heel ander verhaal worden.

Op het Edese complex van Climax blikt Paul Bolks terug op het voor hem zo succesvol verlopen weekend. De geboren en getogen Edenaar ("geboren in het Bennekomse streekziekenhuis") presteerde vorig weekeinde tijdens het NK indoor in Zuidbroek zeer verdienstelijk.

Op het onderdeel hink-stap-springen pakte hij het zilver, terwijl het verspringen hem een vijfde plaats opleverde. "Ik kwam vijf centimeter tekort voor het goud", blikt hij terug op het evenement van een week geleden.

"Met een afstand van 13.37 meter heb ik wel mijn persoonlijke record met twintig centimeter verbeterd. En die vijfde plaats bij het verspringen was mooi meegenomen. Hink-stap-springen is eigenlijk mijn hoofdonderdeel."

Bolks is daarmee een apart geval. Vraag een willekeurige sportfanaat of hij een Nederlandse hink-stap-springer kan noemen en hij of zij zal het antwoord schuldig blijven.

Nederland is dunnetjes vertegenwoordigd op één van de meest lastige atletiekonderdelen. En dat terwijl de Edese junior het onderdeel min of meer bij toeval ontdekt heeft.

Bolks: "Van origine ben ik eigenlijk een meerkamper. Ik heb destijds getraind onder Ted Altena. Erg leuk om te doen, alleen had ik de grootst mogelijke moeite met de werpnummers. En als je de meerkamp op niveau wilt uitoefenen, zul je op zijn minst alle facetten ervan goed moeten beheersen", stelt de realistische atleet.

"Het is nog niet zo lang geleden dat ik de overstap maakte. Die beslissing bracht wel met zich mee dat ik mijn training drastisch moest aanpassen. Je traint meer op aanlooptechnieken. Ik oefen ook regelmatig op de horden, want die techniek komt wel redelijk overeen met de springnummers."

De 'switch' naar de springnummers maakte Bolks net op tijd. In ieder geval op tijd om er tot nu toe de vruchten van te plukken.

"Als het op het NK indoor lukt, dan moet ik op het NK outdoor ook één van de kanshebbers zijn. Het is het eerstvolgende evenement waar ik weer kan presteren", blikt hij hoopvol vooruit.

Tegelijkertijd is het voorlopig misschien wel het laatste evenement waaop de student serieus om de hoofdprijzen kan strijden. Want volgend jaar treedt Bolks toe tot het korps der senioren. En dat is iets waar hij met gemengde gevoelens naar uitkijkt.

"Volgend jaar wordt het jaar van de waarheid", weet de zilveren medaillewinnaar van Zuidbroek. "Dit jaar ben ik één van de oudsten in mijn categorie. Maar vanaf volgend jaar ben ik opeens de 'Benjamin' van het stel."

"Ik word dan eindelijk een echte man", vervolgt hij lachend zijn verhaal. "Maar het zal lastig worden om het hoge niveau in de prestaties te handhaven. Zowel fysiek als op het gebied van ervaring komt ik dan nog wel wat te kort, vrees ik."

Zie het als de leerling die de lagere school verlaat en het middelbare onderwijs gaat volgen. Bolks, die op het eerste gezicht fysiek nog niet helemaal volgroeid is, kan met die vergelijking wel leven.

"Zo moet je het inderdaad zien", vindt hij. "Het is gewoon niet reëel om te veronderstellen dat het volgend jaar net zo goed zal gaan. Iemand die net naar de middelbare school gaat, heeft ook tijd nodig om aan de omgeving te wennen."

Een eerlijke conclusie, ook ingegeven door de studie die hij momenteel volgt. "Ik studeer aan de sportacademie in Zwolle. Mocht mijn sportcarrière op een dood spoor terechtkomen, dan kan ik altijd terugvallen op mijn maatschappelijke carrière. Op dit moment train ik één á twee keer in de week."

"En dat aantal zal volgend jaar niet echt toenemen. Ik kan op de academie wel wat trainingsuren verrichten natuurlijk, maar het zal niet veel toevoegen. Ik kan er aan mijn conditie werken, maar het sleutelen aan de techniek zal ik toch in mijn eigen tijd moeten doen."

Dit jaar mag Bolks als de vice-kampioen bij de junioren nog meedoen aan het spel om de knikkers. Het is afwachten hoe het volgend jaar voor de Edenaar gaat uitpakken. Wordt het een pas op de plaats maken of kan hij ook met de grote jongens mee?

Vooralsnog 'hinkt' Bolks op twee gedachten. Zowel letterlijk als figuurlijk.